Werkverslaving betekenis & definitie

Werkverslaving is een verslaving gekoppeld aan arbeid. De zogenaamde workaholic beschikt vaak over een extreem hoge werkbetrokkenheid en kan het werk niet 'loslaten'.

Iemand die kampt met een werkverslaving is een workaholic. Een verslaving is per definitie ongezond, in dit geval dus ook. Een workaholic kan zijn behoefte om te werken niet beheersen. Er is een irrationeel sterke commitment aan het verrichten van excessieve hoeveelheden werk en er zijn onthoudingsverschijnselen. Zo voelt een workaholic zich in zijn vrije tijd en tijdens vakanties niet lekker en wil hij per se werken: dwangmatigheid naar werk.

Er zijn verschillende oorzaken te noemen voor een werkverslaving. Ze kunnen liggen bij de organisatie, de persoon zelf en bij de speciale combinatie van organisatiekenmerken en persoonskenmerken. Binnen een organisatie kan de structuur, en dan vooral de taakverdeling, een oorzaak zijn. Iemand met een hoge positie die zwaar belast, of in sommige gevallen zelfs overbelast is, heeft meer risico op een werkverslaving. Ook kan de organisatiecultuur zo zijn dat er doorgaans verwacht, of zelfs verlangd wordt, dat medewerkers van een bepaald niveau ambitieus zijn en promotie willen maken. Om dit te bereiken moet je wel laten zien wat je waard bent en dat kan een spiraal naar werkverslaving betekenen.

Ook kan het zijn dat kenmerken van de persoon zelf (behoefte aan status, invloed, respect, macht) leiden tot werkverslaving. Het per se belangrijk willen zijn of willen promoveren leidt dan tot overmatig werken. Indien oorzaken vanuit de organisatie en de persoon zelf elkaar aanvullen, is het risico op werkverslaving nog groter. Bijvoorbeeld als medewerkers moeten 'strijden' om promotie.

Belangrijke meetschalen om workaholism te meten zijn de WART en de WorkBAT.