Michigan Stressmodel betekenis & definitie

Het Michigan Stressmodel is een Person-Environment Fit model. Het is een werkstressmodel dat de oorzaak van werkstress verklaard.

Het Michigan Stressmodel legt schematisch uit hoe stress tot stand komt. Stress kan ontstaan uit een reeks van objectieve omgevingsfactoren, zoals hoge taakbelasting, tijdsdruk, technologische veranderingen (de objectieve omgeving), die door de persoon worden waargenomen en beleefd (de subjectieve omgeving). Als die waarnemingen en belevingen onprettig zijn, kan de persoon een reeks spanningsreacties (strains) vertonen op verschillende niveaus: fysiologisch (bloeddruk verhoging, hartslagversnelling, zweten), psychologisch (bezorgdheid, ontevredenheid over het werk), gedragsmatig (roken, drankmisbruik, agressiviteit).

De objectieve en subjectieve omgevingsfactoren die uiteindelijk tot de strains leiden worden stressors genoemd. Als de stress en spanningsreacties lang voortduren kan dit, op langere termijn, de aanleiding zijn voor het ontstaan van gezondheidsklachten, ziekteverzuim, langdurige arbeidsongeschiktheid en in extreme gevallen kan het zelfs tot de dood leiden (bijvoorbeeld door een hartaanval).

Sommige mensen beschikken echter over eigenschappen, persoonskenmerken, waardoor ze beter dan anderen in staat zijn om te gaan met belastende omgevingsfactoren; ze zijn er als het ware minder vatbaar voor. Bovendien kan ook een goede kwaliteit van sociale relaties leiden tot sociale steun, en sociale steun fungeert als een ''buffer'', waardoor mensen beter opgewassen zijn tegen belastende factoren uit hun objectieve (maar ook subjectieve) omgeving, en ook minder risico op strains en gezondheidsproblemen lopen. De invloed van chefs, collega's, familie en vrienden kan op verschillende manieren positief uitwerken.