Causale actor-observator attributieneiging betekenis & definitie

Causale actor-observator attributieneiging - (soms ook genoemd: de fundamentele attributiefout) de neiging eigen gedrag te verklaren uit instabiele, externe (dus: situationele) factoren en het gedrag van anderen te verklaren uit stabiele, interne (dus: eigenschappen van de persoon) factoren.

Laatst bijgewerkt 07-09-2017