STERFHUISCONSTRUCTIE betekenis & definitie

Een sterfhuisconstructie is een juridische techniek welke de nog renderende activiteiten van een onderneming in moeilijkheden afscheidt en onderbrengt in een nieuwe- daartoe opgerichte vennootschap, waarna de lege vennootschapsschelp gaat sterven(faillissement ).
De naam werd voor het eerst gebruikt door de vooraanstaande professor W.J. Slagter .

De techniek van de sterfhuisconstructie is het omgekeerde van een klassieke sanering, nu de onderneming of groep niet de zieke delen maar wel de gezonde delen afstoot, zodat de rest van de onderneming naar een uitstel van betaling, concordaat, vereffening en of faillissement geloodsd wordt.
Een sterfhuisconstructie wordt begeleid en gecoördineerd door een sterfhuisconsulent, die in de vorm van een kriegsspiele brainstorm met de huisadvocaat, boekhouder en of bedrijfsrevisor, gespecialiseerd branche deskundige en vooral een curator uit het gerechtelijk arrondissement, de juridische verantwoordelijkheid draagt voor de constructie.
Sterfhuisconstructies zijn geen slachthuisconstructies, ingeval van een sterfhuisconstructie is er steeds een nieuwe vennootschap ontstaan die de activiteiten voortzet en bij een slachthuisconstructie is dit nooit het geval. Deze laatste zijn pure fraude met als voornaamste kenmerk het woord plunderen van activa.
Sterfhuisconstructies zijn ook geen doorstarten, omdat bij een doorstart de oude vennootschap al in faling is.
De sterfhuisconstructie is altijd een roeiboot scenario. Een roeibootscenario is het allerlaatste wat men kan doen als de rest niet meer helpt.