De R.K. Willibrordusstichting in Heiloo betekenis & definitie

(Kennemerstraatweg 464) werd in 1928-'40 verwezenlijkt op het landgoed Ypestein, waarvan het huis in 1880 was gesloopt. Opdrachtgever van deze psychiatrische inrichting was de in 1928 gestichte Congregatie van de Broeders van O.L. Vrouwe van Lourdes, met broeder-overste Junianus Traag als ‘bouwpastor’.

In traditionalistische vormen ontwierpen H.J.W. Thunnissen en J.H. Hendricks acht paviljoens, een hoofdgebouw en diverse dienstgebouwen en dienstwoningen. Begonnen werd met drie paviljoens (1928-'29), waaronder het St.-Pauluspaviljoen (voor psychopaten). Aan de straatzijde bouwde men het sanatoriumpaviljoen S.M. Glorieux en het paviljoen Aloysius (beide 1932). Daartussen verrees in 1938-'40 het hoofdgebouw met broederklooster (gesloten 1994), kloosterhof en de op de koepelkerken van J.Th.J. Cuypers en J. Stuyt geïnspireerde O.L. Vrouwe van Lourdeskapel. Deze kapel bevat beelden van P. Biesiot, smeedijzeren ambo's en communiebanken van N. Witteman, gebrandschilderde ramen van K. Trautwein en een Pels-orgel (1949). Biesiot maakte ook de beelden aan het hoofdgebouw. De symmetrische tuinaanleg naar ontwerp van K.C. van Nes omvat een hertenkamp en een hoenderpark. Aan de zuidzijde verrezen dienstwoningen, zoals de directeurswoning ‘Klein Ypestein’ (Kennemerstraatweg 466; 1929), de rectorswoning Ypesteinerlaan 2 (1931) en de dokterswoning Kennemerstraatweg 462 (1937).

Gepubliceerd op 26-05-2017