Wat is de betekenis van clandestien?

(<Fr.), bn. bw., heimelijk, ter sluik (geschiedend), geheim: clandestiene drankverkoop; een clandestiene zender; — ter sluik verkregen: clandestiene boter; — bw.: hij heeft het clandestien gedaan.

(16e eeuw) (< Fr. clandestin < Lat. clandestinus, naar analogie van intestinus, inwendig) (euf.) heimelijk; bij wet verboden; in het geheim; zonder toestemming; illegaal. Er is verwantschap met het werkwoord ‘celare’ (verbergen, geheim houden). • Madame Dutoit, natuurlijk, vond den strijd tegen de clandestiene kloosterscholen...

clandestien - Bijvoeglijk naamwoord 1. in weerwil van wettelijke bepalingen ♢ Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren er veel clandestiene kranten in Nederland. 2. in het geheim ♢ De CIA voerde veel clandestiene operaties uit in Zuid-Amerika. Syno...

clandestien - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: clan-des-tien 1. in strijd met de wet ♢ mijn opa heeft clandestien jenever gestookt Bijvoeglijk naamwoord: clan-des-tien de/het clandestiene ... ...

Heimelijk, bij wet verboden; illegaal; immoreel. Van het Latijnse woord ‘clandestinus’, dat gevormd werd naar analogie van ‘intestinus’ (inwendig). Er is verwantschap met het werkwoord ‘celare’ (verbergen, geheimhouden). Zij vonden het al mooi genoeg, dat de schoenmaker beweerde zijn leer clandestien te moeten koopen, en dat hij als eindelijk na ee...

[Lat. clandestinus = geheim] heimelijk tegen verbod van wet in.

(klandestien) heimelijk; illegaal

heimelijk, volgens de wet verboden.

(Lat. clandestinus), heimelijk, bij de wet verboden.

heimelijk en volgens de wet verboden.

bn., bw. (Fr. [Lat. clandestinus]: ter sluik, heimelijk; bij de wet verboden): clandestiene verkoop van sterke drank; O.-I. clandestiene opium, smokkel-opium; clandestien slachten.