Benchmark betekenis & definitie

Een benchmark is een 'referentiekader'. Benchmarking is een manier om prestaties van bijvoorbeeld apparaten of organisaties met elkaar te kunnen vergelijken.

De begrippen 'benchmark' en 'benchmarking' worden door elkaar gebruikt. In het management wordt voornamelijk de term benchmarking gebruikt, terwijl in de computerwereld benchmark de voorkeur heeft. Door middel van benchmarking proberen organisaties van elkaar te leren en zo hun eigen bedrijf of product te verbeteren. Op deze manier kunnen zij verantwoording afleggen voor hun handelen en wordt het toezicht houden vergemakkelijkt. Er zijn verschillende manieren van benchmarking, bij externe benchmarking wordt bijvoorbeeld het eigen functioneren vergeleken met dat van de concurrent. Functionele benchmarking richt zich voornamelijk op de kwaliteitscontrole van producten. Op deze manier proberen bedrijven hun werkstromen te verbeteren.

Laatst bijgewerkt 30-05-2011