amygdala betekenis & definitie

De amygdala is een centraal en vitaal orgaan van het sociale brein omdat het met zoveel andere hersenonderdelen van het sociale brein verbonden is.

Het is een belangrijke informatieverwerker tussen de zintuigen en de koppeling aan emoties zoals bijvoorbeeld het bepalen van de zinvolheid van een reactie. De amygdala is een amandelvormige kern van neuronen. Er zijn twee amygdalae, die diep in de temporale kwab van de hersenen liggen en deel uitmaken van het limbisch systeem. Er bestaan veel verbindingen met de nabijgelegen orbito-frontale cortex en ventromediale prefrontale cortex voor remming en regulatie van het gedrag. De amygdala speelt een centrale rol bij de verwerking van aversieve prikkels en de regulatie van angst.
Vooral de rol van de amygdala bij angstreacties is bekend, maar de amygdala is ook betrokken bij andere emoties, zoals agressie en seksueel gedrag. Door een bepaalde situatie een emotionele waardering te geven (en als zodanig in het geheugen vast te leggen), kan het individu een toekomstige soortgelijke situatie (zoals het reageren op gezichtsuitdrukkingen) gemakkelijker herkennen en daar gepast op reageren (bijvoorbeeld met een vecht-, vlucht- of andere reactie).