De Herv. kerk in Castricum betekenis & definitie

(Kerkpad 1), oorspronkelijk gewijd aan St. Pancratius, is een eenbeukige kerk met driezijdig gesloten koor en een toren van drie geledingen met ingesnoerde spits.

Het romaanse tufstenen schip stamt waarschijnlijk uit het einde van de 12de eeuw (vroeger was er sprake van een jaartalsteen uit 1219). In de eerste helft van de 15de eeuw verrees de gotische toren. Rond 1510 volgde de bouw van een gotisch koor met banden in tufsteen afkomstig van het oude koor. Het vlak gedekte schip kreeg toen ook trekbalken op korbeelstellen. Rond 1520 werd het schip met een travee verlengd tot aan de toren. Daarin hangt een door Gert Powels gegoten klok (1604). De kerk is gerestaureerd in 1953-'54 (H.F. Rappange), waarbij enkele rondboogvensters en de triomfboog tussen schip en koor zijn gereconstrueerd, en in 1992. Tot de inventaris behoren een priesterzerk (1512), een stenen doopvont (1519), een doophek met doopboog (1742) en een door Christiaan Müller gebouwd kabinetorgel (circa 1740).

Gepubliceerd op 26-05-2017