(1939) (< Eng.) compacte radioset, werkend op batterijen, die in de hand wordt gehouden en gebruikt wordt voor zowel het verzenden als het ontvangen van berichten. Deze toestellen werden voor het eerst gebruikt in het Amerikaanse leger. De uitvinding van de walkie-talkie wordt over het algemeen toegeschreven aan twee uitvinders die rond dezelfde tijd (rond 1939) onafhankelijk van elkaar werkten: de Brits-Canadese uitvinder Donald Hings en de Amerikaanse ingenieur Alfred J. Gross. De term werd echter bedacht door journalisten uit Toronto die soldaten zagen lopen en praten met de radio's op hun rug. Fransen gebruiken het woord ‘talkie-walkie’. Een Engels syn.: handy-talkie.
• Wij vormden een walkie-talkie met een grond partij en gaven hen bij radio te kennen welke richting zij moesten volgen door het dichte kreupelhout. (De Volksvriend, 20/04/1944)
• Verder was mijn communicatie met het radiotoestel ook steeds een punt, dat veel hoofdbrekens kostte, nadat proeven om verbinding per walkie-talkie te onderhouden, mislukt waren door te groote afstanden. (Contact; maandblad voor interne marine voorlichting, 01/12/1945)
• De stadspolitie van Londen heeft haar maatregelen tegen de „Squatters”, de daklooze personen, die hun intrek nemen in leegstaande huizen, nog verscherpt. Sommige politieagenten, zijn voorzien van de in het leger gebruikelijke „walkie-talkie” een zakradiozendapparaat met behulp waarvan zij onmiddellijk om versterking kunnen vragen, indien zij nieuwe „squatterspogingen” waarnemen. (Nieuw Utrechtsch dagblad, 13/09/1946)
• “Walkie-talkie” in burger. Het apparaat dat in de oorlogsdagen zulke onschatbare diensten bewees bij het overbrengen van berichten, is thans ook in de burgermaatschappij in dienst gesteld. Het wordt thans bij de Amerikaansche Spoorwegen gebruikt voor de communicatie tusschen de verschillende treinen. (Trouw, 11/01/1947)
• Bij de opsporing gebruikte men ook „walkie-talkie" en auto's met zend- en ontvanginrichting. Het was de eerste keer, dat deze middelen zijn toegepast voor het opsporen van strafbare handelingen. (De Noord-Ooster, 09/01/1948)
• Die nacht, als ik allang op één oor lig, hoor ik ze luidruchtig wegrijden om de volgende morgen te vernemen dat er al een berichtje door hun eigen radio binnengekomen was (een soort walkie-talkie) dat ze door regen overvallen waren onderweg en pas om zeven uur op honk waren gekomen. (Jan van Ees: Wat krijgen we nou? 1954)
• Sommige ‘paratroopers’ hielden bij hun oor en mond een kleine bus met een metalen spriet er aan: een ‘walkie-talkie’, waarmee ze door middel van radiogolven met paratroopers, die verderop waren, konden spreken! Wat was dat allemaal fantastisch en wat was 't heerlijk door zo veel vrienden bevrijd te worden! (Leonard de Vries: Chaweriem. 1955)
• Bij de foto's: Brouwn zoekt zich een weg door de stad ‘this way brouwn’, terwijl in de tentoonstellingszaal bezoekers per walkietalkie op de hoogte van zijn vorderingen worden gehouden. (Randstad 11-12. 1966)
• Op de bodem van de kast, naast twee paar schoenen, stond een walkietalkie. (Gerben Hellinga: Dollars. 1984)
• Door zijn vertrek zitten we ook opgezadeld met een technisch probleem: eigenlijk weet alleen Mathieu hoe de accu's van de walkietalkies opgeladen moeten worden. (Bart Vos: Himalaya-dagboek. 1988)
• Toen kwam de verlossing over de walkietalkie: ‘Meisje gevonden, ze is in orde!’ (Jojanneke van den Berge: Uf. 2025)
