(19e eeuw) (< Hoogduits) (sch.) het sneeuwt. Vrouw Holle of Holda is een figuur uit een Midden-Europees volksverhaal, opgetekend door de gebroeders Grimm.
• Vrouw Holle schudt haar bed weder eens duchtig uit! “Vrouw Holle?” vroeg het kind nieuwsgierig, hoe ongelegen het de sneeuw ook scheen te komen, daar zij dezen nademiddag wilde uitgaan. (Karl Blumauer: De kleine Sophie en haar pop. 1830)
• Onze voorouders zeiden, wanneer het sneeuwde, tot hunne kinderen: “Vrouw Holle schudt haar bed”. (Volkskunde: tijdschrift voor Nederlandsche folklore. Volumes 1-3. 1888)
• De oude Skythen meenden, dat de sneeuwvlokken vederen waren. Onze voorouders zeiden, wanneer het sneeuwde, tot hun kinderen: „Vrouw Holle schudt haar bed." (K. Muntinga: Nieuwe verzameling van opgaven ter vertaling in het Hoogduitsch. 1905)
• In MiddelDuitschland zegt men, als het sneeuwt: Vrouw Holle schudt haar bed op.” Dat is de oude godin Holda; meer naar het zuiden sprak men vrouw Berchta, in Noord-Duitschland van vrouw Harke… (H.W. Heuvel: Volksgeloof en volksleven. 1909)
• In de Mark zegt men als het sneeuwt, dat Vrouw Holle haar bed schudt of haar ganzen plukt zoodat de veeren door de lucht dwarrelen, terwijl het elders heet dat oude vrouwen haar bontmantel uitschudden zoodat de pluizen als witte vlokken neervallen. Een overblijfsel van het oude volksgeloof, dat den sneeuwval toeschrijft aan Holda, van wie ook geloofd werd dat zij de verliefden tot elkaar bracht, vinden wij in Engeland terug, waar een „huwelijk in de sneeuw gesloten" als een gunstig voorteeken van echtelijk geluk werd beschouwd. (Algemeen Handelsblad, 21/02/1929)
• Vrouw Holle schudt haar bed; Tjeeske schudt zijn beddeke uit en laat de pluimkens vliegen). (Eigen volk. Volume 2. 1930)
• Vrouw Holle schudt haar bed, het sneeuwt. (Koenen Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal. 18e druk. 1937)
• Holda is in bepaalde delen van Duitsland, met name in Thüringen en Saksen, de naam van een vrouwelijk wezen uit het volksgeloof, gewoonlijk een vruchtbaarheidsdemon, die ook onder de naam Frau Holle, en in andere streken van Duitsland als Fru Harke, Fru Gode en (in Zuid-Duitsland) Pertha voorkomt. Zij vertoont verwante trekken met Bertha, de spinster, zodat zij dan ook in de 12 nachten de nalatige spinsters bestraft. Zij neemt deel aan de Wilde Jacht en staat ook in verband met regen en sneeuw (Vrouw Holle schudt haar bed op, zegt men wanneer het sneeuwt). De naam kan zowel de goedgunstige als de verbolgene betekenen. In de Kinder- und Hausmärchen van Grimm komt het sprookje van Frau Holle voor. (Gerrit Achterberg: Gedichten. Deel 2. Commentaar. 2000)
