(1914) (< Hebr.) hoofd. Vgl. het Bargoense woord ros*.
• Rosj (Hebr.) (Nhebr. rousj): hoofd, begin. Rosj-Hasjono, begin des jaars, Nieuwjaarsfeest. Rosj-Choudesj: begin der maand, Nieuwemaansfeest. Hij is de rosj hier: hij is hier de baas. Pijn in zijn rosj hebben: aan hoofdpijn lijden. (Jac. Van Ginneken: Handboek der Nederlandsche taal. Deel II. De sociologische structuur onzer taal II. 1914)
