(19e eeuw) (sch.) graf. Reeds in het 'Woordenboekje van het Deventersch Dialect' (1896) van W. Draaijer. Syn.: pierenputje*.
• Hij zit in ’t pierenkuiltje. Hij is dood en begraven. (Nieuwe Tilburgsche courant, 19/03/1959)
• .... geliefde dichter die al veertig jaar in het pierenkuiltje lag? (Ward Ruyslinck: Het geboortehuis. 1995)
• pierrekulleke, zn. o., pierenkuiltje. Zegsw. Nor ’t pierrekulleke gaon. Naar het pierenkuiltje gaan. Sterven. (Cor en Jos Swanenberg: Vergee:te grèij: aanvullingen op Èige grèij. 2000)
• Nao't piereküleke gaon. Naar het pierenkuiltje gaan. Sterven. Variant: Naar 't pierenland gaan (Oost-Brab. 1892). Alg. Brab. '87. (Drs. H. Mandos & M. Mandos-Van de Pol: De Brabantse spreekwoorden. 6e druk. 2003)
