(2011) (< Eng. phishing + farming) (comp.) vorm van cybercriminaliteit of identiteitsfraude waarbij vertrouwelijke informatie (gebruikersnaam en wachtwoord bij een bank) wordt gestolen door slachtoffers naar een malafide of nepwebsite te lokken (die het uiterlijk van een legitieme website nabootst). De praktijk bestaat erin dat een DNS-server wordt aangevallen en het IP-adres van een bepaalde domeinnaam wordt gewijzigd. Hackers buiten gewoon de kwetsbaarheid in de DNS-serversoftware uit.
• Volgens de bevraging had 32 procent van de Belgische internetgebruikers in de voorafgaande twaalf maanden informatie of op zijn minst tijd verloren omdat ze moesten afrekenen met een virus of andere infectie. Veel beperkter is het aantal surfers wier persoonlijke informatie of privacy werd misbruikt, namelijk drie procent. Als gevolg van 'phishing', 'pharming' of fraude met betaalkaarten verloor 3 procent van de Belgen ook geld. (De Morgen, 08/02/2011)
• Verwant aan phishing is pharming (zeg maar: gevoelige gegevens 'oogsten'). In dit geval weten de boosdoeners het internetverkeer naar een server om te leiden naar een andere. Klanten van een bank kunnen dan ongemerkt terechtkomen op een nepsite en daar gaan de oplichters aan het vissen. (Trouw, 15/11/2011)
• Meer dan 200.000 Nederlanders zijn vorig jaar slachtoffer geworden van identiteitsfraude via internet of betaalautomaten, meldde het CBS gisteren. De mensen worden slachtoffer van criminelen die bankpasgegevens kopiëren bij de pinautomaat (skimming), of van oplichters die betalingsinformatie achterhalen via het internet, via gehackte computers of nepwebsites (phishing of pharming). (Trouw, 08/10/2013)
• In 24 procent van de gevallen besmette de IT-crimineel het computersysteem van een bedrijf met een virus of worm en in 17 procent van de gevallen werd gijzelsoftware geïnstalleerd. Andere misdaadvormen zijn het stelen van een digitale identiteit, pharming of spoofing (zie lexicon). (Knack, 15/04/2020)
