(2007) (inf.) vorm van feminisme waarbij vrouwen hun seksuele aantrekkingskracht als troef gebruiken. Term bedacht door de Nederlandse filosofe Stine Jensen. Zij geloofde vroeger dat een vrouw die er voor koos een lustobject te zijn dit als een teken van bevrijding beschouwde. Ook wel lipstickfeminisme genoemd.
• De eerste Nederlandse Female Chauvinist Pigs, die hun seksualiteit als commercieel goed inzetten onder het mom van ‘emancipatie’ en ‘bevrijding’, zijn opgestaan en presenteren hun jarretelfilosofie op de huishoudbeurs. (NRC Handelsblad, 07/04/2007)
• Het is zeker niet nodig en niet zinnig terug te keren naar het andere uiterste van de jarretelfilosofie: de veilige mantel van de truttige bloemetjesjurk. Er is voor zowel de erotische industrie, als voor de erotische consument een interessante derde weg mogelijk die het seksuele zelfbeeld van de vrouw wel eer aan doet. (NRC Handelsblad, 14/04/2007)
• Stine Jensen schreef eerder, op 7 april, in NRC Handelsblad het artikel Tegen de jarretelfilosofie waarin ze stelt dat hoerige lingerie niet het zelfde is als emancipatie. Vroeger geloofde ze namelijk nog dat het een teken van bevrijding was als vrouwen er voor kiezen lustobject te zijn. Maar nu ziet deze schrijfster-filosofe in dat wat als bevrijdend en grappig gold, door en door commercieel en zelfs gevaarlijk kan zijn. (De Groene Amsterdammer, 26/04/2007)
• Hilkens schreef in dezelfde tijd een artikel tegen de platte seks in videoclips. Ze lacht en zegt: 'Daar keek men nogal van op, want ik ben jong, niet christelijk, niet moslim, maar wel heel kritisch op dit punt.' Net als Jensen, die vlak daarna een opiniestuk schreef onder de titel: 'Tegen de jarretelfilosofie: hoerige lingerie helpt de emancipatie helemaal niet.' De puzzelstukjes vielen in elkaar, zeggen ze, toen Bergman op Internationale Vrouwendag kwam met haar VPRO-documentaire Beperkt houdbaar. Ze besloten niet ieder op hun eigen eiland te blijven maar de krachten te bundelen, om te beginnen in een manifest. (Opzij, juni 2007)
• Dit soort vragen komen aan de orde in Goddelijke brulapen van de filosofe en publiciste Stine Jensen. Het is een bundeling columns en essays over uiteenlopende onderwerpen, maar de hoofdthema's zijn vrouwelijkheid en mannelijkheid, en het lichaam doet hierbij aan alle kanten mee. Het is een genot om te lezen, scherp van blik, met vaart en humor geschreven. Een van de beste stukken, 'Tegen de jarretelfilosofie', gaat over de vraag hoe de pornoficatie van de cultuur, zoals Ariel Levy dit beschreef in Female Chauvinist Pigs, beoordeeld moet worden. 'Als dochter van een feministische moeder die tot vermoeiens toe benadrukte hoe belangrijk de geestelijke ontwikkeling is, vond ik de ontdekking van het verwaarloosde lichaam als bron voor plezier, verfraaiing en vrouwelijke macht een verademing,' schrijft Jensen. Maar door de opkomst van de nieuwe hoerigheid, van het Playboy-ideaal van de pin-up-bimbo en de commercialisering van de seksualiteit - denk aan Stout van Heleen van Royen en Marlies Dekkers - is het 'lippenstiftfeminisme' volgens haar maar beperkt houdbaar gebleken. (Vrij Nederland, 02/02/2008)
