graf

betekenis & definitie

1) (1970+) (als voorvoegsel) gezegd van iets dat niet prettig is. Zie ook: graffentakken*.

• De hele avond zit ik met die grafsmaak in m'n bek. (Martin Boelens: De dochter van de hondekop. 1977)
• graf - negatief voorvoegsel. Ouderwets. Rotterdam. (NRC Handelsblad, 10/03/1979, over jeugdtaal)
• Graf: versterkend voorvoegsel in woorden als: grafsfeer, graflul. (Jan Oudenaarden: De terugkeer van Opoe Herfst. 1986)
• Ik hoop dat die grafzaak tot de grond toe afbrandt. (J.A. Deelder: Drukke dagen. 1988)
• Wat een grafkop! (Heere Heeresma: Eén robuuste buste.1989)
• ... en ik begrijp nog steeds niet de mensen die een grafhekel aan haar hebben. (Nieuwe Revu, 29/03/1995)
• Het was echt onvoorstelbaar, mijn pa had een nog grotere grafhekel aan Amsterdam dan de gemiddelde Feyenoordfan. (Jacob van Duijn: Para! 1997)
• Ik haat ze. Omdat ik voel dat ze niet oprecht zijn in hun manier van behandelen. Die zien mij als een loonstrookje. Ze zien het gewoon als werk. En daar heb ik een grafhekel aan. (Nieuwe Revu, 13/01/1999)
• Ik bedacht me dat ik eigenlijk een grafhekel heb aan discomuziek in het algemeen en kortzichtige oude vrouwtjes in het bijzonder. (Adriaan Bontebal: Tot hier en niet verder. 2012)
• En ik moet haar de hele tijd ophalen in West, ook zo’n grafeind. (Johan Goossens: Jongens, ik wil nu toch écht beginnen. 2016)
• Ik ben klaar met Van Morisson en wil alleen nog ongegeneerde grafherrie horen. (Jeroen Guliker: Zeven vrouwen later. 2017)
• We hebben hier een grafhekel aan Amsterdam en alles wat het met zich meebrengt. (Martijn Neggers: Spoetnik. 2018)
• Ik draai er niet omheen: ik heb een grafhekel aan sprinters. (Thijs Zonneveld: Het Panini-album. 2018)

2) (1991) (mar.) bed, kooi.

• (Fré Harmsen: Van baroe tot branie. Termen en zegswijzen bij de Koninklijke marine. 1991)

3) (1990+) (straattaal) onzin: 'het staat vol met graf.'

• (Frank Bierens & Mo Veld: Gigataal. Stijlwoordenboek voor het nieuwe millenium. 1999)