Grond betekenis & definitie

In het recht wordt de grond aangemerkt als onroerende zaak en bestaat het uit meer dan slechts de bovengrond.

Indien er in het recht over onroerende zaken gesproken wordt, is het aannemelijk dat er wordt gesproken over de grond. De grond is immers het voorbeeld van een onroerende zaak ingevolge artikel 5:20 van het Burgerlijk Wetboek. De grond bevat - in tegenstelling tot de heersende opvatting - niet slechts de bovengrond. In het recht wordt de eigenaar van de bovengrond, tevens aangemerkt als eigenaar van de onder de bovengrond liggende aardlagen, het grondwater dat door een bron, put of pomp aan de oppervlakte is gekomen, het water dat zich op de grond bevindt en niet in open gemeenschap met water op eens anders erf staat en gebouwen en werken die duurzaam met de grond zijn verenigd, hetzij rechtstreeks, hetzij door vereniging met andere gebouwen en werken, voor zover ze geen bestanddeel zijn van eens anders onroerende zaak. Gelet op het bovenstaande blijkt duidelijk dat de grond niet slechts de bovengrond omvat.