Arbitrage betekenis & definitie

In het recht kan arbitrage worden aangemerkt als zijnde een alternatief voor een gerechtelijke procedure. De arbiters in het geschil zijn in dit geval geen rechters.

Een juridisch geschil komt in vele gevallen voor de rechter. De partijen in het geschil zien het voorleggen van de zaak aan de rechter vaak als noodzaak en de laatste mogelijkheid om tot een oplossing te komen. Procederen kost echter veel geld en derhalve zoeken partijen vaak naar een alternatief. Een van deze alternatieven is het arbitreren. Arbitreren voorkomt in beginsel dat de zaak voor de rechter zal verschijnen, al kan een der partijen er altijd nog voor kiezen om de zaak voor te leggen aan de rechter.
In het bedrijfsleven worden er regelmatig belangrijke contracten door partijen afgesloten. Het komt echter regelmatig voor dat hieruit een juridisch geschil voortvloeit. De partijen kunnen - om de gang naar de rechter te voorkomen - in de algemene voorwaarden een beding opnemen waarin staat dat eventuele (juridische) geschillen niet aan de rechter zullen worden voorgelegd, maar aan een arbitragecommissie. Deze arbitragecommissie - meestal bestaand uit drie arbiters - beoordeelt over het geschil en doet vervolgens uitspraak. Deze manier van geschillenbeslechting bespaart de partijen tijd en geld. De arbiters zijn over het algemeen mensen uit het bedrijfsleven.