wrijving betekenis & definitie

wrijving - Zelfstandignaamwoord
1. is in de natuurkunde het verschijnsel waarbij een weerstandskracht kan ontstaan wanneer twee oppervlakken langs elkaar schuiven, terwijl ze tegen elkaar aan gedrukt worden.
Door wrijving ontstaat warmte
2. een klein meningsverschil
Ook in het beste huwelijk komen wrijvingen voor die warmte veroorzaken.

Woordherkomst
Naamwoord van handeling van wrijven met het achtervoegsel -ing