waarachtig betekenis & definitie

waarachtig - Bijvoeglijk naamwoord
1. echt, oorspronkelijk
tab tab1">♢ Hij is de waarachtige God.
Het boek geeft een waarachtig tijdsbeeld van die periode weer.

waarachtig - Bijwoord
1. inderdaad, zowaar
Daar staat waarachtig iemand te liften.
Het lijkt waarachtig wel of hij knettergek is geworden.

Woordherkomst
Afgeleid van waar met het achtervoegsel -achtig

Antoniemen
onwaarachtig