Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

Gepubliceerd op 01-11-2017

2017-11-01

terminatief

betekenis & definitie

terminatief - Zelfstandignaamwoord
1. (taalkunde) een naamval die in het Nederlands omschreven zou worden met "tot aan"
Het Baskisch kent een terminatief.

terminatief - Bijvoeglijk naamwoord
1. (taalkunde) begrensd door een einde
"Een appel eten" is terminatief; "een kar duwen" niet-terminatief.