Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

Gepubliceerd op 10-11-2017

2017-11-10

boycotten

betekenis & definitie

boycotten - Werkwoord
1. (ov) iemand uitsluiten, niet meer willen werken voor, leveren aan of kopen bij
Na de executie van politieke gevangenen boycotte ik de producten uit dat land.
2. ergens niet meer aan mee doen zodat de activiteit niet doorgaat
De leerlingen boycotten de lessen van de racistische leraar.

boycotten - Zelfstandignaamwoord
1. meervoud van het zelfstandig naamwoord boycot

boycotten - Werkwoord
1. meervoud verleden tijd van boycotten
♢Wij boycotten
♢Jullie boycotten
♢Zij boycotten

Synoniemen
boycots