Belastingontduiking betekenis & definitie

Een strafbaar feit terzake van belastingen, inhoudende een opzettelijk handelen in strijd met de wet, waardoor te weinig belasting wordt geheven. Daaronder in het bijzonder het niet, niet tijdig, onjuist of onvolledig doen van aangifte.

Belastingontduiking wordt ten onrechte vaak in één adem genoemd met belastingontwijking. In het bijzonder de media en overheidsinstanties gebruiken in hun berichtgevingen vaak (al dan niet met een specifiek oogmerk) de term belastingontduiking, daar waar belastingontwijking is bedoeld. In tegenstelling tot belastingontwijking is belastingontduiking een fiscaal delict, inhoudende een opzettelijk handelen in strijd met enige wettelijke bepaling waardoor te weinig belasting wordt geheven. Belastingontduiking is een misdrijf dat strafbaar is gesteld in de artikelen 69 en 69a Algemene Wet inzake Rijksbelastingen, en met een gevangenisstraf van ten hoogste 6 jaar wordt gestraft. Daaronder valt in het bijzonder het niet, niet tijdig, onjuist of onvolledig doen van aangifte, hetgeen onder omstandigheden tevens kwalificeert als witwassen.

Dat het onderscheid tussen belastingontduiking en belastingontwijking nog altijd tot discussies leidt, blijkt wel weer uit het recente verslag d.d. 9 mei 2018 van een schriftelijk overleg aangaande (een deel van) het wetsvoorstel 34 785 betreffende Aanpak belastingontwijking en belastingontduiking (zie Eerste Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 785, J). Hieruit volgt dat nog altijd elke situatie op zichzelf staat voor wat betreft de vraag of in het specifieke geval sprake is van een opzettelijk handelen in strijd met de wet dat strafrechtelijke vervolging tot gevolg kan hebben, dan wel van belastingontwijking, dat weliswaar onwenselijk wordt geacht door de wetgever, maar wat volgens de Hoge Raad toelaatbaar is. En tussen deze twee kwalificaties van fiscaal handelen (of nalaten) bevindt zich het grijze gebied van het leerstuk “fraus legis”, wetsontduiking.

Mw. mr. A.L. Faber LL.M.