Woestijn betekenis & definitie

Woestijn is een landstreek, waar klimaat en bodem voor den plantengroei zó ongunstig zijn, dat deze geheel of bijna geheel ontbreekt. Deze uitgestrekte, droge, dorre vlakten, vindt men meestal in tropische streken, ofschoon zij ook Noordelijker of Zuidelijker voorkomen.

Zie verder: Sahara.