Gepubliceerd op 14-03-2021

Wrijving

betekenis & definitie

tegenstand welke een bewegend lichaam ondervindt doordat het onophoudelijk stuit op de oneffenheden der oppervlakken welke het aanraakt. De belemmering door de W. is des te grooter naarmate de elkander rakende oppervlakken ruwer zijn en de holten en verhevenheden dus beter in elkander kunnen grijpen, m. a. w. de drukking die het eene lichaam tegen het andere uitoefent, grooter is.

Men onderscheidt naar gelang het bewegende lichaam glijdt of rolt, glijdende en rollende W.; de laatste is geringer dan de eerste. De Wu is soms nadeelig en men tracht haar dan te verminderen (bij> machines door smeermiddelen). In vele gevallen is de W. echter voordeelig en zonder haar zou het b.v. niet mogelijk zijn een voorwerp vast te houden, op een eenigszins hellend vlak zou 1 niets kunnen blijven staan, enz. In vele gej vallen tracht men de W. te vermeerderen | (zand op gladde straten, hars aan den strijkstok eener viool enz.). Het bestaan der W. maakt het mogelijk de beweging van een rad door middel van riemen op een ander rad over te brengen. De W. welke bij het vervoer met een wagen over een horizontalen weg | te overwinnen is, bedraagt bij een zandweg i ongeveer 1/2, op de spoorrails ongeveer y200 van den last.

Wanneer de wrijvende opper! vlakken onveranderd blijven, is de kracht, noodig om in horizontale richting de W. te overwinnen, evenredig aan de loodrechte drukking. Deze standvastige betrekking noemt men wrijvingscoefficiënt.

< >