Gepubliceerd op 14-03-2021

Woestijn

betekenis & definitie

een landstreek, welke door gebrek of volkomen gemis aan water, van allen plantengroei ontbloot en daardoor volstrekt onbewoonbaar is. Naar de verschillende geaardheid van den bodem onderscheidt men: steen- of rotsachtige W., zout-W. en zand-W.

De laatsten komen het meest voor en hebben wegens de onafzienbare en eenvormige uitgestrektheid veel overeenkomst met de oppervlakte van een zee; vandaar dat de bewoners van Azië en Afrika ze ook wel zandzeeën noemen. Hier en daar ontmoet men te midden van sommige woestijnen dikwerf met een betrekkelijk weligen plantengroei versierde en somtijds door menschen bewoonde plekken, z.g. oasen (zie ald.). De meeste en uitgestrektste woestijnen zijn in de warme deelen van Azië en Afrika, alsook in Amerika en in de binnendeelen van Nieuw-Holland. De uitgestrektste woestijnen in Afrika zijn de Sahara, het Nubisch-Egyptisch W.-gebied; in Azië de W. van Steenachtig Arabië, de Indische W., de W. Beloedsjistan (de Gedrosische der Ouden), de Kobi of Schama; in Amerika de W. van Atacama, de Campos dos Parecis in Brazilië en de W. in het land van Utah; in de binnendeelen van het vasteland van Australië liggen woestijnen van onmetelijke uitgestrektheid.