Gepubliceerd op 28-02-2021

Reginald pole

betekenis & definitie

kardinaal en aartsbisschop van Canterbury, geb. in Maart 1500 in Staffordshire als zoon van Margareta Plantagenet, nicht van Eduard IV, ondernam, na zijn studiën in Oxford voltooid te hebben, lange reizen en studeerde in Parijs én Padua. De kerkelijke hervormingen van Hendrik VIII bestreed hij van Italië uit met het 1536 geschreven werk De unitate ecclesiae.

In Dec. 1536 door paus Paulus III tot kardinaal verheven, werd hij 1537 met ' een zending naar de Nederlanden en Frankrijk belast, doch uit Frankrijk op aandrang der engelsche regeering verbannen. Daarop was hij pauselijk legaat in Spanje, presideerde later een tijdlang de zittingen van het concilie van Trente en werd na de troonsbestijging van Maria tot pauselijk legaat in Engeland benoemd. Hij deed 24 Nov. 1554 zijn intocht in Londen en sprak 30 Nov. in naam van den paus de absolutie van de over Engeland uitgesproken kerkelijke straffen uit. Na den dood van Cranmer tot aartsbisschop van Canterbury benoemd, leidde hij de kerkelijke restauratie in Engeland, keurde echter de uiterste maatregelen der koningin af en zou gaarne de door haar begonnen vervolgingen gematigd hebben. Mede daarom werd hem door Paulus IV, die Sedert Mei 1555 paus was, de waardigheid van legaat ontnomen, waarop P. zich in zijn aartsbisdom terugtrok. Hij overl. 19 Nov. 1558.

Onder zijn werken dienen nog genoemd: De concilio (2de dr. Leuven 1567) en De summi pontificis officio et potestate (ald. 1567).