Gepubliceerd op 23-02-2021

Magneto-electriciteit

betekenis & definitie

noemt men de electriciteit, die men in een met zijde omwonden metaaldraad, welke spiraalsgewijze om een week stuk ijzer gelegd is, verkrijgt, wanneer men dat stuk ijzer aan de polen van een krachtigen magneet brengt, of daarvan afrukt. Toestellen van zoodanige magneten, vóór welke een week ijzeren anker, met dun metaaldraad omwonden, draait en waardoor men vrij krachtige electr. stroomen verwekken kan, heeten magneto-eleetrisehe machines.

Zie voorts Electromagnetisme.

< >