Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 13-09-2018

2018-09-13

Kinderachtig

betekenis & definitie

KINDERACHTIG, bn. bw. (-er, -st), als, van een kind, in ongunstigen zin de eigenschappen van een kind vertoonend, waar die niet gewenscht zijn, laf, flauw: eene kinderachtige handelwijze; zich kinderachtig aanstellen; dat is kinderachtig;

— (fig.) een kinderachtigen smaak in den mond hebben, een laffen, flauwen smaak, vooral tengevolge van te veel drinken;
— (gew.) veel van kinderen houdende de jongens zullen het wel goed bij haar hebben, want zij is erg kinderachtig.
KINDERACHTIGHEID, v. (...heden), gedrag, handelwijze (als die) van een kind, lafheid.