Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 12-09-2018

2018-09-12

Hardnekkig

betekenis & definitie

HARDNEKKIG, bn. bw. (-er, -st), halsstarrig, onverzettelijk (van personen); (fig.) een hardnekkig gevecht, dat tot het uiterste wordt volgehouden;

— eene hardnekkige koorts, die van geen wijken weet;
— eene hardnekkige hoestbui, die maar niet ophoudt;
— bw. op hardnekkige wijze: hij hield hardnekkig vol. HARDNEKKIGHEID, v.