Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 12-09-2018

2018-09-12

Grootmoedig

betekenis & definitie

GROOTMOEDIG, bn. bw. (-er, -st), edelmoedig, onzelfzuchtig: eene grootmoedige daad; de overwinnaar was grootmoedig en liet den gevangene leven;

— bw. op grootmoedige wijze hij schonk haar grootmoedig vergiffenis. GROOTMOEDIGHEID, v. edelmoedigheid. GROOTMOEDIGLIJK, bw. grootmoedig.