Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 12-09-2018

2018-09-12

Grondlijn

betekenis & definitie

GRONDLIJN, v. (-en), (meetk.) die zijde eener figuur, die gerekend wordt horizontaal te loopen, basis;

— (bouwk.) eene der hoofdlijnen van een bouwkundig ornament;
— (art.) de koorde der boog, die de kogel moet beschrijven;
— (fig.) hoofdtrek (in een karakter), hoofdlijn (in een plan), enz.