Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 06-09-2018

2018-09-06

Greinig

betekenis & definitie

GREINIG, bn. (-er, -st), korrelig: broodsuiker die helder en greinig is;

— ruw van oppervlakte, korrelig: greinig teekenpapier;
— (schild.) zoo geschilderd dat er als 't-ware een grein op ligt: het stuk is hoogst uitvoerig, greinig, korrelig gedommeld.