Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Gepubliceerd op 01-01-2021

Overtuiging

betekenis & definitie

I. OVERTUI'GING

v. (-en),
1. bewijs of blijk van iemands schuld of van de waarheid van iets; thans vooral in de verb. stuk van overtuiging, bewijs van schuld, (ook) corpus delicti;
2. het overreden tot het aannemen of geloven van iets: op de toon van gemoedelijke overtuiging;
3. vaststaande mening omtrent iets: dit is mijn overtuiging, hiervan ben ik zeker, dit is mijn onwrikbaar gevoelen; in de overtuiging dat; — in ’t bijz. godsdienstige mening; — (praegn.) het hebben van een vaste mening, vast geloof: de toon der overtuiging ; uit overtuiging spreken.

II. OVERTUIGING

v., het voeren van te veel tuig op zeilschepen.