Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Gepubliceerd op 01-01-2021

Ondervinden

betekenis & definitie

(ondervond, heeft ondervonden),

1. (een gevoel) bij zichzelf gewaarworden: verdriet, smart, pijn ondervinden; in weerwil van alle ondervonden teleurstellingen ;
2. door ervaring de overtuiging krijgen van iets : je zult ondervinden, dat ik geen boos mens ben ;
3. ondergaan: de schok die het vaartuig ondervond; invloed van iets ondervinden;
4. beleven, ervaren: we hebben heel wat ondervonden op onze reis.

ONDERVIN'DING,

v. (-en),
1. het ondervinden, het beleven van iets : door ondervinding wijs geworden;
2. voorval dat men beleeft: de man die zo bittere ondervindingen had opgedaan; — 3. het geheel der indrukken die men ontvangt door hetgeen men beleeft: dat heeft mijn beetje ondervinding mij ook geleerd; — inz. als bron van levenswijsheid: een man van veel ondervinding; als ik mijn eigen ondervinding raadpleeg; — (spr.) de ondervinding is de beste leermeesteres.