Labour hoarding betekenis & definitie

Labour hoarding houdt in dat een onderneming meer mensen in dienst houdt dan vereist voor de actuele productie. Het is de strategie om ondanks onvoldoende betaald werk, personeel vast te houden omdat men op korte termijn verbetering verwacht of omdat men denkt dat het een toegevoegde waarde kan zijn.

Labour hoarding vindt vooral plaats in tijden van recessie en economische teloorgang. Vaak zijn veel organisaties genoodzaakt om afscheid te nemen van een bepaald deel van het personeel, om zo het hoofd boven water te houden in (economisch) moeilijke tijden. Er zijn echter bedrijven die ervoor kiezen om personeel in dienst te houden, ondanks dat er te weinig werk voor hen is. Reden hiervoor is vaak dat men op korte termijn economische verbetering verwacht, er op korte termijn werk aan zit te komen of dat men juist een verschil wil maken door gespecialiseerde werknemers wél in dienst te houden, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de concurrentie.

Vaak wordt ervoor gekozen om eerst de flexibele schil met extern personeel af te pellen, bijvoorbeeld door afscheid te nemen van uitzendkrachten en zzp'ers. Daarna wordt eventueel pas overgegaan in het snijden in het eigen personeelsbestand (of niet).

Het aanhouden van personeel waarvoor eigenlijk geen werk is, kost vanzelfsprekend geld. Dit wordt gefinancierd door bijvoorbeeld overuren te schrappen, vakantiedagen op te laten nemen, flexibiliteit in contracten te realiseren (minder werken of taakaanpassing: een chauffeur die extra ingezet wordt in het magazijn) en door de externe flexibele schil te pellen. Ook kan het niet laten uitstromen van medewerkers geld besparen, omdat er geen financiële regeling of transitievergoeding betaald hoeft te worden. Indien organisaties op korte termijn verbetering verwachten, kan het dus de moeite waard zijn om hierop te wachten.