Amplitie wat is de betekenis & definitie

Amplitie richt zich op het versterken, vergroten en vermeerderen van positieve toestanden bij werknemers, zoals bevlogenheid. Amplitie richt zich niet alleen op risicogroepen (wat vaak bij curatie of preventie wel het geval is) maar juist op alle werknemers. Interventies die gericht zijn op amplitie zijn nog nauwelijks voor werknemers ontwikkeld.

Tot op heden is in de wetenschappelijke psychologie met name aandacht besteed aan negatieve psychische toestanden. Hierdoor is de kennis op het terrein van psychologische aandoeningen en beperkingen veel omvangrijker dan de kennis omtrent de potenties en krachten van de menselijke psyche. De laatste jaren is er in de wetenschap een omslag ontstaan waarbij de onderzoekers zich steeds meer richten op de positieve psychologie. Deze richt zich op de wetenschappelijke studie van menselijke kracht en optimaal functioneren.

Amplitie is afkomstig van het Latijnse woord ''amplio'': versterken, vergroten en vermeerderen. Amplitie is, in tegenstelling tot curatie (behandelen) en preventie (voorkomen), niet gericht op negatieve toestanden van medewerkers (zoals ziekte, werkstress etc.) maar juist op het bevorderen van positieve toestanden. Dit zou bevlogenheid, welbevinden en gezondheid tot gevolg moeten hebben. Je richt je als organisatie dus niet op het voorkomen van ziekte of werkstress, maar juist op het tot stand komen van positieve gevolgen van werk. Want ook in het geval van werknemers die zonder problemen functioneren, kan het zo zijn dat het potentieel (nog) niet optimaal benut wordt. Het is de bedoeling om een positieve werkbeleving te creëren waardoor interventies op basis van behandelen (curatie) en voorkomen (preventie) minder nodig zijn.

Voorbeelden van dit soort interventies gebaseerd op amplitie zijn: sociale relaties bevorderen, persoonlijke doelen stellen, optimisme stimuleren en gezondheidsmanagement.