Synoniem van terrein

terrein - betrekkelijk klein gebied, als fysieke of denkbeeldige ruimte. Niet-stoffelijk is een domein, een terrein van kennis of vaardigheid, of van iemands bevoegdheid. Bij vlak hoort altijd een nadere bepaling: 'voorzieningen op een breder vlak'. Plantages liggen in tropische landen, er worden gewassen gekweekt. Een goed is iemands privébezit. Warande is een archaïstisch woord voor park, een terrein met beplanting, vijvers en dergelijke bij bijvoorbeeld een kasteel of in een stad of dorp. Een plantsoen is kleiner en ligt in een stad of dorp. Op een veld (zie aldaar) staan geen huizen. Afgravingen zijn terreinen die worden afgegraven. Zie: gebied.

Zie: tuin.

terrein - zelfstandig naamwoord
uitspraak: ter-rein

1. gedeelte van het land, stuk land
♢ de camping lag op een heuvelachtig terrein
1. hij begaf zich op gevaarlijk terrein
[zei dingen waarmee hij problemen kon krijgen]
2. wat bij een vak of hobby hoort
♢ hiermee komen we op het terrein van de geschiedenis

Zelfstandig naamwoord: ter-rein
het terrein
de terreinen
het terreintje

Synoniemen
domein, gebied, gewest, grondgebied, landstreek, regio, streek, vlak, vlakte