Sander Weijers

Msc. Sociologie en Politieke Theorie

Gepubliceerd op 17-02-2016

2016-02-17

Sociale cohesie

betekenis & definitie

Sociale cohesie is de term die wordt gebruikt om de samenhang in een samenleving aan te duiden. Met sociale cohesie kan men aangeven op welke manier mensen uit verschillende groepen uit de samenleving met elkaar omgaan, bijvoorbeeld rijken en armen.

Sociale cohesie wordt met name door sociologen onderzocht en behelst de vraag wat de samenleving precies bij elkaar houdt. Een van de eerste sociologen die uitgebreid onderzoek deed naar dit thema was Émile Durkheim.

Sociale cohesie werkt op meerdere niveau’s. Men kan zich bijvoorbeeld afvragen wat de leden van een gezin, de werknemers van een bedrijf of de leden van een vereniging met elkaar verbindt. Sociale cohesie kan onder andere tot stand komen door wederzijdse afhankelijkheid, eigenbelang, macht of gedeelde normen en waarden. Binnen de sociologie zijn er diverse theorieën die uitspraken doen over de mate van sociale cohesie en hiervoor een verklaring geven.

Sociale cohesie kan binnen een samenleving op diverse manieren zorgen voor een bepaalde dynamiek. Tot de jaren zestig was Nederland sterk verzuild. Mensen uit verschillende zuilen gingen vrijwel niet met elkaar om, in die zin was de sociale cohesie in Nederland dus vrij gering. Aan de andere kant was de sociale cohesie binnen de zuilen juist zeer sterk, de meeste mensen hadden een zeer sterk gevoel over de eigen groep en identificeerde zich hier ook mee. De laatste jaren wordt gesteld dat de sociale cohesie sterk afneemt. Door individualisering en multiculturaliteit voelen mensen zich steeds minder verbonden met elkaar en leven zogenaamde groepen langs elkaar heen. Daarnaast wordt gesteld dat de overheid de morele plicht heeft overgenomen om voor mensen te zorgen, dit werd voorheen gedaan door de zuilen waartoe men behoorde. Dit zou een negatief effect hebben op de sociale cohesie.