Omissie betekenis & definitie

Omissie betekent letterlijk weglating. Het kan daarbij gaan om een omissie als gegeven (er ontbreekt iets) of een omissie als handeling. In dat laatste geval is er sprake van nalatigheid of verzuim.

Een omissie kan dus zowel actief als passief zijn, al is de grens lastig aan te geven. Een actieve omissie is doorgaans een gevolg van een "handeling"; iemand is nalatig of verzuimt iets te doen: "Dat hij vergeten was de deur op slot te doen was een omissie." Bij een omissie in passieve zin gaat het om een omissie die letterlijk een weglating is: "Dat het feit niet in het onderzoek werd genoemd, is een omissie." In het laatste voorbeeld spreekt men ook wel van een leemte, wat een synoniem is van omissie.

Laatst bijgewerkt 09-09-2010