Redactie Ensie

Schrijver op Ensie

Gepubliceerd op 30-05-2016

2016-05-30

Hallucinatie

betekenis & definitie

Een hallucinatie is een waanvoorstelling. Iemand die een hallucinatie heeft, ondervindt een ervaring die niet op echte gebeurtenissen is gebaseerd. Deze ervaring bestaat alleen maar in de voorstelling van die persoon. Een hallucinatie is dus een waarneming van iets wat er niet is.

De term hallucinatie komt voort uit het Latijnse woord ‘hallucinere’, dat letterlijk ‘rondzwerven met de geest’ betekent. Iemand die een hallucinatie heeft, heeft een waarneming die naar het gevoel en inzicht van die persoon een kwaliteit van volledige echtheid heeft. Deze persoon is even zeker van de echtheid van de hallucinatie dan van een normale, echte waarneming.

Een hallucinatie kan ontstaan door het gebruik van bepaalde stoffen, zoals drugs, alcohol of bepaalde medicijnen. Meestal worden drugs genomen om een hallucinatie op te wekken. Een hallucinatie kan ook een teken zijn van een ernstige lichamelijke of geestelijke stoornis, zoals een psychose. Hallucinaties en wanen komen vaak voor in combinatie met schizofrenie. Men spreekt van een gezichtshallucinatie of van een gehoorshallucinatie. Deze komen beide voor. Er bestaan ook smaak-, reuk- en tast-hallucinaties. Medicatie, zoals antipsychotica kunnen helpen om waanideeën en hallucinaties te verminderen.

Het is niet bekend wat de oorzaak is van hallucinaties. Het is mogelijk dat hallucinaties ontstaan door stoornissen in de mate van verbondenheid tussen verschillende delen van de hersenen. Ook kan het zo zijn dat hallucinaties ontstaan als gevolg van een tijdelijke overactiviteit of sterke prikkelbaarheid van dezelfde hersengebieden. Deze gebieden zijn normaal gesproken betrokken bij het waarnemen van prikkels uit de omgeving.