Fascisme betekenis & definitie

Het fascisme is een sterk nationalistische politieke beweging die zijn oorsprong vindt in Italië en daar tussen 1922 en 1943 zeer machtig was. Bij het fascisme staat een bepaald individu centraal dat door middel van nationalistische ideeën probeert om van de bevolking één hechte groep te vormen.

Benito Mussolini is de grondlegger van het fascisme. Nadat er onrust heerste in Italië na de Eerste Wereldoorlog kwam het fascisme aan de macht en versloeg het de communisten. In 1922 nam de politieke beweging plaats in de regering en was het de enige partij: antifascisten werden vermoord. Mussolini zag het oude Romeinse Rijk als een ideaalbeeld, en streefde ernaar om een zo machtig mogelijk Rijk te creëren. Hoewel het fascisme eerst voornamelijk op zichzelf stond, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog een verbond gesloten met het Duitsland van Hitler. Het belangrijkste verschil tussen het fascisme en het nazisme van Hitler was het antisemitisme waarover Hitlers gedachtegoed beschikte. Met het verbond werd dit echter gelijkgetrokken. In 1943, nadat de geallieerden in Sicilië waren geland, kwam er een einde aan de politieke beweging. Mussolini werd tijdens een vluchtpoging naar Zwitserland in 1945 doodgeschoten.
Het fascisme bestond ook in landen als Portugal, Spanje en Duitsland, maar is ook vandaag de dag nog een belangrijke stroming in bepaalde landen.