Dictator betekenis & definitie

Een dictator is een leider van een dictatuur. Een dictator is vaak één persoon die alle macht binnen een samenleving naar zich toe trekt. Een dictator wordt geassocieerd met een repressief beleid waarin andersdenkenden worden onderdrukt en opgesloten.

In de geschiedenis werd de term dictator voor het eerst gebruikt in het Romeinse rijk, waar een dictator een persoon was die alle macht kreeg in tijden van crisis. Op deze manier kon een crisis effectiever worden verholpen. Wanneer de crisis voorbij was, trad een dictator weer af. Dit in tegenstelling tot veel dictators uit de moderne tijd. Julius Caesar was de eerste dictator die werd benoemd voor het leven en die geen intentie had om af te treden.

In de moderne tijd spreekt men veelal van een dictator wanneer de betreffende persoon aan het hoofd staat van een dictatoriaal regime. Hoewel er enkele dictators zijn geweest die volledige macht hadden, bijvoorbeeld Adolf Hitler en Jozef Stalin, maakten de meeste dictators deel uit van een regime. Deze dictators stonden veelal aan het hoofd van dit regime, maar hadden alsnog niet de volledige macht die soms aan het dictatorschap worden toegeschreven.

Hoewel de precieze definitie van een dictator dus niet vastligt, wordt er in de praktijk van een dictator gesproken wanneer één persoon binnen een regime veel macht heeft, deze macht gebruikt om zijn of haar familie en bekenden in rijkdom te voorzien om zo de positie te behouden en andersdenkenden of dissidenten onderdrukt. Op persoonlijk niveau zijn dictators vaak vrij intelligent, waardoor ze aan de macht kunnen komen en blijven. Daarnaast worden veel dictators als narcisten gezien en hebben ze vaak paranoïde trekjes.

Gepubliceerd op 12-07-2016