Beeldhouwkunst betekenis & definitie

Beeldhouwkunst is een kunstvorm waarbij een ruimtelijk (driedimensionaal) beeld gemaakt wordt. Iemand die de beeldhouwkunst bedrijft is een beeldhouwer.

Een beeldhouwer maakt een ruimtelijk kunstwerk, zoals een standbeeld, een portret, een borstbeeld of torso. Hoe een beeld genoemd wordt, hangt af van het materiaal en de werkwijze. Een sculptuur is een beeldhouwwerk dat tot stand komt door het wegnemen van onbeweeglijk materiaal, bijvoorbeeld door te hakken of te snijden. Een sculptuur kan bijvoorbeeld gemaakt zijn van steen, ijs, zand, hout of ijzer. Een plastiek komt op de zelfde manier tot stand, maar bij een plastiek is het materiaal beweeglijk. Een plastiek is dus bijvoorbeeld gemaakt van klei. Een assemblage is een beeldhouwwerk van verschillende materialen, een soort driedimensionale collage dus. Een installatie is een ruimtelijke opstelling van een groep dezelfde (heterogene) voorwerpen. Beeldhouwkunst bestond al in de prehistorie, toen bijvoorbeeld hunebedden en venusbeeldjes gemaakt werden.

Gepubliceerd op 02-12-2009