Redactie Ensie

Psychologiebegrippen omschreven

Gepubliceerd op 02-12-2015

2015-12-02

Schaamte

betekenis & definitie

Schaamte is een psychosociale emotie die als onprettig wordt ervaren. Bij schaamte staat de angst om buitengesloten te worden door een groep, centraal.

Schaamte wordt mede bepaald door de cultuur waarin men opgroeit. Dit betekent dat bijvoorbeeld iemand uit een Westerse cultuur andere vormen van schaamte kent dan iemand uit een Afrikaanse cultuur. Daarnaast wordt een gevoel van schaamte al ontwikkeld op vroege leeftijd en zit het van nature in elk mens. Ieder mens schaamt zich weleens, of dit terecht is of niet speelt daarbij geen rol. Schaamte gaat veelal gepaard met een gevoel van onzekerheid of gêne. Wanneer er schaamte optreedt, wil men zich terugtrekken uit een situatie en zich niet laten zien. Schaamte ontstaat door het besef anders te zijn dan anderen, terwijl er de drang is om bij een bepaalde groep te horen en geaccepteerd te worden. Het gevoel van schaamte kan op verschillende manieren worden geuit, zoals het vermijden van een specifieke groep, een onderwerp of situatie. Om verdere ‘fouten’ te voorkomen, gaat men zich letterlijk anders gedragen. Blozende wangen en stressvlekken zijn kenmerken van schaamte.

Het volledig voorkomen van schaamte is een onmogelijke opgave. Elk mens maakt beschamende situaties mee in zijn leven. Om beter met schaamte om te kunnen gaan , kan het een goede methode zijn om er over te spreken met anderen. Voor extreme schaamtegevoelens zoals het geheel vermijden van sociaal contact, kan men behandeld worden. Er wordt dan een oplossing gezocht om de invloed van schaamte op het dagelijks functioneren te verminderen.