Redactie Ensie

Psychologiebegrippen omschreven

Gepubliceerd op 24-11-2015

2015-11-24

Borderline stoornis

betekenis & definitie

De borderline stoornis is een psychische aandoening die valt onder de persoonlijkheidsstoornissen. Kenmerkend van een patiënt met borderline is de emotionele instabiliteit en impulsiviteit.

Mensen met borderline stoornis hebben moeite om hun gevoelens en emoties onder controle te krijgen en kunnen daardoor onvoorspelbaar reageren. Een meningsverschil of tegenslag kan de oorzaak zijn voor een ongecontroleerde woede-uitbarsting. Borderlinepatiënten zijn erg impulsief en storten zich gemakkelijk in nieuwe situaties, bijvoorbeeld op rationeel en/of beroepsgebied.
Daarnaast kunnen zich ook andere psychische verschijnselen voordoen, zoals stemmingswisselingen, suïcidale gedachten, zelfdestructief gedrag (automutilatie), zwart-wit denken en verlatingsangst. Borderlinepatiënten krijgen bovendien niet zelden te maken met overmatig alcohol- of drugsgebruik en kennen veel wisselende seksuele contacten.

Mensen die lijden aan een borderline persoonlijkheidsstoornis hebben een veranderlijk zelfbeeld. Onzekerheid en zelfhaat is hen niet onbekend. Patiënten vinden het moeilijk om relaties te onderhouden. Ze verdelen hun omgeving onder in ‘goed’ of ‘slecht’: eigenschappen van iemand worden geïdealiseerd of juist geminimaliseerd. Men probeert krampachtig te voorkomen dat hij of zij in de steek wordt gelaten.
De borderline persoonlijkheidsstoornis kent diverse uitingen bij mannen en vrouwen. Waar mannen zich vaker vergrijpen aan drugs of alcohol, krijgen vrouwen eetbuien of eten zij juist niks. Borderline komt daardoor vaak voor in combinatie met eetstoornissen.

Een combinatie van biologische, psychische en sociale factoren zorgt ervoor dat iemand een borderline stoornis ontwikkelt. Naar schatting hebben 100.000 mensen deze persoonlijkheidsstoornis, alhoewel het moeilijk blijkt te zijn om iemand met borderline te herkennen. De meest voorkomende behandelwijze is psychotherapie, maar deze therapievorm wordt in veel gevallen aangevuld met medicatie en systeemtherapie.