Piet van der Ploeg

Auteur van het psychologiewoordenboek

Gepubliceerd op 29-12-2016

2016-12-29

isolatie

betekenis & definitie

Afzondering.

1. Een afweermechanisme waarbij een ervaring die eerst dreigde conflicten te veroorzaken onschuldig wordt gemaakt door haar te scheiden van de gevoelens die zij aanvankelijk opriep.
2. In de ethologie: het scheppen van een broedplaats die is afgescheiden van de soortgenoten.
3. Het gevoel afgescheiden van anderen te leven. Isolatie leidt tot eenzaamheid.
4. Om probleemgedrag bij een persoon niet verder te bekrachtiging kan men een 'time-out' geven. Dit wil zeggen dat men de persoon isoleert waardoor een afname positieve stimuli (- Spos) ontstaat. Vaak is dit nodig omdat de persoon, die zijn probleemgedrag als sterk bekrachtigt ervaart door zijn omgeving, uit deze omgeving moet worden verwijderd om tot uitdoving van het probleemgedrag te komen.