Piet van der Ploeg

Auteur van het psychologiewoordenboek

Gepubliceerd op 29-12-2016

2016-12-29

Baumrind opvoedingsstijl

betekenis & definitie

De opvoeding van ouders is in te delen in verschillende stijlen. De Amerikaans ontwikkelingspsychologe Diana Baumrind (1989) heeft op basis van verschillende studies drie opvoedingsstijlen geïdentificeerd: de autoritaire opvoeding, de autoritatieve opvoeding en de permissieve opvoeding.

1. De autoritaire opvoedingsstijl impliceert dat in termen van de ondersteuningsdimensie autoritaire ouders laag scoren op warmte en betrokkenheid. Ze treden op koele wijze bestraffend op als het kind een overtreding heeft begaan. Op de controledimensie scoren ze hoog. Ze zijn streng, accepteren geen tegenspraak, oefenen hun macht uit en proberen respect en gehoorzaamheid af te dwingen. In de communicatie met hun kind zijn ze vaak niet helder; er is amper ruimte voor overleg en het kind moet gewoon doen wat hem of haar opgedragen wordt.
2. De autoritatieve opvoedingsstijl houdt in dat ouders warm en betrokken zijn, de behoefte aan zelfstandigheid stimuleren en rekening houden met de mening van het kind. Op de controledimensie scoren zij hoog: de nadruk ligt hier echter op ontplooiing, onafhankelijkheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Het verschil met de autoritaire ouder is dat de autoritatieve ouder uitleg geeft bij het benadrukken van plichten of de doelen van bepaalde regels (Maccoby & Martin, 1983).
3. De permissieve opvoedingsstijl houdt in dat permissieve ouders variëren op de ondersteuningsdimensie. Sommigen zijn warm en overbetrokken, anderen koel en afstandelijk. Vaak ontbreekt het aan echte interesse voor het kind. De tolerantie voor het doen en laten van het kind is erg groot terwijl de score op de controledimensie erg laag is (Baumrind, 1989). In deze gezinnen zijn de banden binnen het gezin zwak. Er is weinig gezinscohesie en er zijn weinig gezinsactiviteiten. De kinderen zoeken hun heil vaak buiten het gezin (Angenent, 1991).