Peter Timofeeff

Prisma van het Weer

Gepubliceerd op 06-04-2017

2017-04-06

Wegener-Bergeron-proces

betekenis & definitie

Proces van de vorming van neerslag, genoemd naar de twee meteorologen die deze neerslagtheorie hebben ontwikkeld. Dit proces speelt zich af in een gemengde wolk en wel in dat deel van de wolk waarin zowel de vloeibare als vaste (ijskristallen) wolkenelementen voorkomen.

Omdat de maximale dampspanning boven onderkoeld water groter is dan die boven ijs, vindt er een transport van waterdamp plaats van de druppels naar de ijskristallen. De ijskristallen groeien steeds verder ten koste van de onderkoelde druppels. Op die manier kunnen ze ook doorgroeien tot neerslagelementen. Het Wegener-Bergeron-proces verloopt het best bij een temperatuur van ongeveer 15°C. De ijskristallen, die voldoende groot en zwaar zijn geworden, gaan vallen en zullen onderweg naar beneden ook weer onderkoelde waterdruppels invangen. Deze coalescentie zorgt weer voor een verdere groei van de neerslagelementen. Bij matige of zware neerslag is meestal dit Wegener-Bergeron-proces de aanleiding geweest. Deze theorie verklaart ook een vrij plotseling inzetten van de neerslag, nadat in de top van de wolk ijskristallen zijn ontstaan. Het karakter van de neerslag die in dit proces wordt gevormd, is meestal buiig.

Zie ook: wolk
Zie ook: wolkenvorming