Peter Timofeeff

Prisma van het Weer

Gepubliceerd op 06-04-2017

2017-04-06

Bliksem

betekenis & definitie

In de Oudheid werd bliksem toegeschreven aan de boosheid van de een of andere godheid. Later dacht men dat bliksem werd veroorzaakt door te dicht langs elkaar schuivende wolken.

Maar in 1752 toonde Benjamin Franklin aan, dat bliksem een ontlading van elektriciteit is. Het is een elektrische ontlading (vonk) tussen een elektrisch geladen wolk en de aarde, tussen twee of meer wolken met tegengestelde elektrische lading of zelfs tussen delen binnen één enkele wolk.
Slechts een deel van de ontladingen vindt plaats tussen een wolk en de aarde. Per vierkante kilometer slaat in onze omgeving de bliksem 2 tot 3 keer per jaar in. In Nederland, ruim 40.000 km2 groot, vinden dus jaarlijks zo'n 100.000 blikseminslagen over het hele land plaats.
De stroomsterkte van een bliksem varieert van 100 tot in de orde van 100.000 ampÈre bij een duur van één tienduizendste seconde tot 1 seconde. De spanning kan in een flits oplopen tot 100 miljoen volt. De bliksem gaat doorgaans gepaard met donder.

Zie ook: blikseminslag
Zie ook: bliksemstraal
Zie ook: elektrometeoor
Zie ook: weerlicht